Na osnovu principa skeniranja, tehnologije oralnog trodimenzionalnog skeniranja dijele se u četiri glavne kategorije: kontaktno skeniranje, beskontaktno lasersko skeniranje, optičko skeniranje s faznim pomakom i skeniranje zasnovano na radiografiji.
Kontaktirajte tehnologiju skeniranjaPrikupljanje podataka se ostvaruje direktnim fizičkim kontaktom između sonde za skeniranje i površine objekta. Ova tehnologija se ističe u hvatanju finih površinskih detalja i uklapa se u kliničke scenarije koji zahtijevaju ultra-visoku preciznost, kao što su dentalna restauracija i ortodoncija. Ipak, ima značajne nedostatke: relativno nisku brzinu skeniranja. Direktan fizički kontakt nosi potencijalne rizike od ozljeda oralnog tkiva, posebno kada se skeniraju osjetljive anatomske regije.
Beskontaktna tehnologija laserskog skeniranjaLaserske zrake se projektuju na ciljne površine. Trodimenzionalne koordinate se izračunavaju iz reflektiranih laserskih signala. Pruža veliku brzinu skeniranja i pristojnu preciznost, omogućavajući prikupljanje masivnih 3D skupova podataka u kratkom vremenu. Ipak, ima inherentna ograničenja. Slaba refleksija lasera se javlja na visoko reflektirajućim ili tamnim površinama, što može rezultirati netočnim ili nepotpunim podacima skeniranja.
Optical Phase-Shift Scanning TechnologyUnaprijed definirani strukturirani obrasci se projektuju na površine objekata. 3D informacije se izračunavaju analizom izobličenja uzorka uzrokovanog topografijom površine. Kao beskontaktna tehnika, ne oštećuje oralna tkiva. Ima snažnu prilagodljivost i dobro se ponaša na površinama različitih materijala i boja.
Tehnologija skeniranja zasnovana na radiografijiCBCT (Cone-Beam Computed Tomography) predstavlja poseban oblik oralnog 3D skeniranja. On prikuplja podatke o projekciji u više uglova putem rotacionog skeniranja. Kompjuterski algoritmi rekonstruišu ove skupove podataka da generišu volumetrijske trodimenzionalne slike. CBCT pruža sveobuhvatne, dubinske informacije o intraoralnim anatomskim strukturama i igra vitalnu ulogu u dijagnostici bolesti i planiranju liječenja. Njegovi nedostaci uključuju visoke troškove opreme i relativno veće doze zračenja, što zahtijeva strogu kliničku opravdanost i kontrolu upotrebe.
